Agama brodata – co je i jak prawidłowo ją karmić?

Agama brodata jest wszystkożerna, ale jej dieta zmienia się wraz z wiekiem. Młode osobniki potrzebują głównie owadów, natomiast u dorosłych około 80% jadłospisu powinien stanowić pokarm roślinny. Różnorodne żywienie, właściwa suplementacja wapniem i unikanie toksycznych produktów pomagają ograniczyć ryzyko zaczopowania oraz chorób metabolicznych kośćca.

Jakie proporcje zachować w diecie agamy?

Najważniejszym kryterium jest etap rozwoju, ale sam wiek nie wystarcza. Tempo wzrostu poszczególnych agam może się różnić, dlatego przy przechodzeniu na bardziej roślinną dietę warto uwzględnić także długość ciała. Za umowną granicę między maluchem a podrostkiem często przyjmuje się około 30 cm długości wraz z ogonem.

Młode agamy karmione są zwykle codziennie, ponieważ intensywnie rosną. Podrostki również potrzebują regularnych posiłków, ale wraz z dojrzewaniem można stopniowo zmniejszać udział owadów. Dorosłe osobniki najczęściej otrzymują pokarm co 2–3 dni. Samica po złożeniu jaj może czasowo potrzebować większej ilości pokarmu zwierzęcego, jednak takie zmiany najlepiej skonsultować z lekarzem weterynarii zajmującym się gadami.

Jakie owady są bezpieczne dla agamy brodatej?

Podstawą części zwierzęcej jadłospisu powinny być owady karmowe o znanym pochodzeniu. Przed podaniem można zastosować gut loading, czyli nakarmienie owadów wartościowym pokarmem przed podaniem ich agamie, aby zwiększyć ich wartość odżywczą.

Do najczęściej stosowanych owadów należą:

• Karaczany dubia, szare i tureckie.
• Świerszcze domowe, bananowe i kubańskie.
• Szarańcza.
• Mącznik młynarek jako sporadyczny przysmak, a nie podstawa diety.
• Drewnojad jako okazjonalne urozmaicenie, również nie jako główne źródło białka.

Mączniki i drewnojady są bardziej kaloryczne i tłustsze niż podstawowe owady karmowe, dlatego powinny pojawiać się rzadko. Nie podawaj owadów złapanych na łące ani tych, które długo swobodnie chodziły po domu. Mogły mieć kontakt z pestycydami, pasożytami lub substancjami, których agama nie powinna zjeść.

Owad nie może być szerszy niż rozstaw oczu agamy. Zbyt duża karmówka zwiększa ryzyko zadławienia, problemów z przełykaniem i zaczopowania. Owady najlepiej podawać w miseczce, a nie bezpośrednio na sypkim podłożu.

Co podawać jako pokarm roślinny?

Rośliny powinny być dostępne w jadłospisie od początku życia agamy, nawet wtedy, gdy u młodego osobnika stanowią niewielką część diety. Dzięki temu łatwiej przyzwyczaić gada do zieleniny. Pokarm roślinny powinien być świeży, umyty i możliwie urozmaicony.

Rośliny i zioła, które mogą regularnie pojawiać się w miseczce, to:

• Rukola, roszponka i trzykrotka.
• Liście oraz kwiaty mniszka lekarskiego i mlecza.
• Bazylia, melisa, mięta i oregano.
• Koniczyna, babka lancetowata i liście rzodkiewki.
• Lucerna oraz kiełki słonecznika, lucerny lub rzodkiewki.

Warzywa podawaj jako urozmaicenie, na przykład startą marchew, cukinię, ogórek, cykorię, dynię lub niewielką ilość kapusty pekińskiej. Owoce powinny być rzadkim przysmakiem ze względu na dużą zawartość cukrów. Można podać mały kawałek jabłka bez pestek, truskawki, maliny, borówki, papai, gruszki albo arbuza.

Czego nie podawać?

Niektóre rośliny zawierają dużo szczawianów, które mogą wiązać wapń i utrudniać jego wykorzystanie. Inne są dla gada toksyczne albo mają niewielką wartość odżywczą. Agamie nie podawaj:

• Szpinaku, szczawiu i rabarbaru.
• Awokado.
• Sałaty, zwłaszcza sałaty lodowej, oraz gotowych mieszanek sałat.
• Cebuli, czosnku, pora i szczypiorku.
• Natki pietruszki oraz jarmużu.
• Zielonych części ziemniaków, pomidorów i papryki.

Zakazane są także produkty przetworzone, pieczywo, nabiał i jedzenie przeznaczone dla ludzi. Nie podawaj roślin zebranych przy ruchliwej drodze lub w miejscu, w którym mogły zostać opryskane. Samo umycie rośliny nie usuwa wszystkich zagrożeń związanych z pestycydami.

Jak suplementować agamę brodatą?

Wapń jest potrzebny do prawidłowego rozwoju kośćca, szczególnie w okresie wzrostu. Owady można delikatnie obtoczyć w preparacie, umieszczając je w wysokim pojemniku z niewielką ilością proszku i krótko nim potrząsając. Nie należy jednak przesadzać z ilością suplementu ani zastępować nim zbilansowanej diety.

Przy prawidłowo działającym źródle UVB podstawowym preparatem jest zwykle wapń bez witaminy D3. Preparaty zawierające D3 stosuje się ostrożnie, ponieważ jej nadmiar może szkodzić. Ostateczny schemat zależy od wieku, diety, ekspozycji na UVB i stanu zdrowia gada. Samice w okresie składania jaj mogą wymagać zmienionej suplementacji, którą powinien ustalić lekarz weterynarii.

Jak prawidłowo podawać pokarm?

Pora karmienia ma znaczenie, ponieważ agama musi się rozgrzać, aby prawidłowo trawić. Zachowaj następującą kolejność:

1. Włącz oświetlenie i pozwól agamie ogrzać się przez co najmniej trzy godziny.
2. Najpierw podaj zieleninę, a następnie owady, zwłaszcza gdy zwierzę przyzwyczaja się do roślin.
3. Umieść pokarm w stabilnej miseczce, aby agama nie połykała razem z nim elementów podłoża.
4. Zakończ karmienie najpóźniej trzy godziny przed wyłączeniem lamp.
5. Usuń niezjedzone owady i resztki roślin, aby nie zanieczyszczały terrarium.

Brak apetytu, apatia, utrata masy ciała, trudności z wypróżnianiem lub ciemne zabarwienie końcówki ogona wymagają konsultacji z weterynarzem specjalizującym się w gadach. Zdrowa agama może czasem zjeść mniej, ale długotrwała odmowa pokarmu nie powinna być tłumaczona wyłącznie wybrednością.

Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W przypadku objawów choroby, utraty masy ciała lub długotrwałego braku apetytu skonsultuj agamę z lekarzem weterynarii zajmującym się gadami.